Νοέ

6 σκέψεις για το "Αίτια, αφορμές και συμμαχίες Α' Παγκοσμίου Πολέμου "

  1. Πολύ καλή εισήγηση & μπράβο σας για το έργο σας!
    Ένα σχόλιο: Δεν είναι ωστόσο μόνο αυτά τα αίτια φαντάζομαι, έτσι;
    Δηλαδή ανάμεσα σε αυτά είναι νομίζω και ο κορεσμός στην αποικιοκράτιση, εννοώντας ότι η Αυστοουγγαρία και η Γερμανία είχαν έλαχιστη πρόσβαση στις αποικίες ενώ αντίθετα η Αγγλία και η Γαλλία κατείχαν σχεδόν όλες τις πλουτοπαραγωγικές βάσεις (ενώ η Ρωσία ήταν από μόνη της τεράστια σε μέγεθος). Επομένως υπήρχε η ανάγκη για έναν αναδιαμοιρασμό των αποικιών (ή αυτό επιθυμούσαν όσοι δεν «είχαν μεγάλη μερίδα στην πίτα»).
    Το ζήτημα του πανσλαβισμού ήτα πολύ μεγάλο αίτιο (τα Βαλκάνια ήταν πάντοτε εκρηκτικά και ήδη η κατάσταση ήταν τεταμένη με τους Βαλκανικούς πολέμους) αλλά τα οικονομικά ζητήματα είχαν και αυτά πολύ βαρύνουσα σημασία.

    Εύχομαι καλή συνέχεια στην προσπάθειά σας & περιμένω νέα άρθρα!

    1. Χαίρετε!

      Πρώτα απ’ όλα, να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ για τα όμορφα σχόλια. Αναφορικά με το κείμενο, πολύ σωστά εντοπίσατε πως υπάρχουν κι άλλα αίτια κήρυξης του πολέμου. Ωστόσο, επειδή ο ΑΠΠ είναι ένα χαοτικό αντικείμενο έρευνας και μελέτης, επιλέξαμε για αρχή, να αναφερθούμε σε αυτές που εμείς κρίναμε ως πιο βασικές. Ακολουθούν νέα κείμενα που θα γίνει εμβάθυνση και σε άλλες πτυχές του πολέμου.

      Περιμένουμε τα σχόλιά σας!

  2. Σίγουρα οι αιτίες (απώτερες και εγγύτερες) του πρώτου παγκοσμίου πολέμου αποτελούν και θα αποτελούν πεδίο εκτενούς έρευνας και έντονων διχογνωμιών για τους ιστορικούς. Ωστόσο αισθάνομαι ότι τα φιλοπόλεμα αισθήματα που συνήθως αποδίδονται στους λαούς των εμπλεκομένων κρατών, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, αλλά σε μεγάλο βαθμό αποτελούν παρεπόμενα της τότε επικοινωνιακής προπαγάνδας. Προσωπική μου άποψη είναι ότι γινόταν πολύς λόγος για πόλεμο αλλά στο βάθος κανείς δεν τον επιθυμούσε και αν κρίνω από την κρίση του Ιουλίου του 14 κανείς δεν περίμενε πραγματικά ότι ο πόλεμος θα έπαιρνε τέτοιες διαστάσεις.

    1. Xαίρετε!

      Σίγουρα η εικόνα που έχουμε για τις ιστορικές περιόδους συνήθως δεν ανταποκρίνεται απόλυτα στην πραγματικότητα. Παρ’ όλα αυτά, μπορούμε να περιορίσουμε αυτό το ιστορικό «κενό» εάν ανατρέξουμε σε μαρτυρίες προσώπων που έζησαν την εποχή εκείνη.
      Πράγματι, η πλειονότητα περίμενε πότε θα τελειώσει ο πόλεμος. Αυτό όμως γινόταν προς τα τέλη του πολέμου. Όταν κηρύχθηκε ο πόλεμος, οι συμμετέχοντες δεν μπορούσαν να εκτιμήσουν την πραγματική του διάρκεια. Πίστευαν ότι η λήξη του ήταν θέμα μηνών. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με μια πιο «ρομαντική» οπτική των πραγμάτων την εποχή εκείνη, δεν βοήθησαν ιδιαίτερα την κρίση των πολιτών. Οι άνδρες επιθυμούσαν δηλαδή, να έχουν μια συμμετοχή σε έναν πόλεμο. Ο καθένας φυσικά, για τον δικό του λόγο. Σαν σύνολο ωστόσο, έχω την αίσθηση πως στην αρχή το είχαν πάρει λίγο πιο χαλαρά, χωρίς φόβο και δυσαρέσκεια.

  3. Χαίρετε κι από εμένα. Συγχαρητήρια για την προσπάθεια που κάνετε σε αυτή τη σελίδα. Μια μικρή διόρθωση για το άρθρο αυτό: Το τελεσίγραφο της Αυστροουγγαρίας εστάλη σχεδόν ένα μήνα μετά τη δολοφονία του αρχιδούκα, όχι μερικές ώρες μετά.

    1. Xαίρετε!
      Ευχαριστούμε πολύ για αυτό το τόσο εύστοχο σχόλιο. Πράγματι το τελεσίγραφο εστάλη στις 23 Ιουλίου 1914. Περιμένουμε τα σχόλιά σας και στα νέα μας κείμενα! Η βοήθειά σας μας κάνει καλύτερους.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *